پی به یه ویژگی بد تو خودم بردم.اونم اینه که همش از شرایطم ناراضیم.ناراحت بودم که این ترم نتونستم درس بخونم بعد با خودم گفتم حالا با چه معدلی راضی میشدم؟دیدم اگه معدلم 18 هم بود ناراضی بودم اگرچه دانششگاهمون مشهوره که استاداش بچه ها رو میندازند ولی در نظر من هر چقدر هم خوب باشه بازم ازاده.اگرچه ترازش بالاست قبولش ندارم.بعد گفتم خوب چه دانشگاهی رو قبول دارم؟شریف؟گفتم اگه شریفم بودم بازم ناراضی بودم چون تو خیلی زمینه های دیگه مثل خیلی ها نیستم و همینطور یه بعدی بودم چون شریف مساوی با کتاب خوریه.اصلا همش خودمو با بالا دستام مقایسه می کنم.قدر داشته هامو نمی دونم.وقتی یه داشته ام تو شرایط بد قرار می گیره و اعصابم می ریزه به هم اونوقت می فهمم واسم مهم بوده و حالیم نبوده.واسه همینم تصمیم گرفتم نه خودمو با کسی مقایسه کنم نه افسوس چیزی رو بخورم.چون به هرچی برسم بیشتر می خوام.و خودمو واسه نداشته هام ،نکرده هام و مشابهاش تحت فشار نذارم.دوست دارم یه ادم معمولی باشم مثل همه.در این صورت راحت تر حرکت می کنم.و صد البته زتدگی می کنم.نمی دونم چرا تو استفاده از زندگیم اینقدر ولع دارم و تقلا می زنم؟این به ذهنم اومده که زندگی هدف نیست ، مسیره.بعدشم دوست دارم با یکی برم بیرون خوش بگذرونم و از چیزایی حرف بزنم که باب میلمه.ولی متاسفانه هیچ کس رو ندارم.شاید واسه دوستام شنونده ی خوبی باشم ولی همصحبتم نیستند.می خوام چیزایی که واسم بت شدند یه کم برند تو حاشیه.احساس می کنم خیلی تنهام.خیلی.دوست دارم بشینم با یکی دردودل کنم.نمی خوام این دردودل ها رو بنویسم چون نیازی ندارم چون حفظمشون.ادم می خوام.یه دوست خوب.تا حالا هیچ وقت یه دوست نزدیک نداشتم.شاید چون تا حالا همیشه اعتماد هام و محاسباتم رو ادما اشتباه از اب در اومده.با هر کس یه کم نزدیک میشم رفتارهایی ازش می بینم که می خوره تو ذوقم.پیدا کردن یه دوست خوب خیلی سخته .خیلی.و حالا شدیدا بهش احتیاج دارم.

-دلمون واسه بچه ها می سوزه اگه زجر بکشند چون قدرت تحملشو ندارند.

-خاطره هامو دوست دارم ولی نه به اندازه ی اینده ی نیومده ام.پس ایندمو بهشون اختصاص نمیدم.

-لزومی نداره ادم دائم خودشو جمع بندی کنه.کارتو بکن بابا.

اره، نه تنها احساسات عارفانه مال خانوم ها نیست و به خرافه پرستی تعبیر میشه بلکه میل جنسی و کلا کشش به جنس مخالف هم فقط واسه ی اقایونه.خانوم ها فقط حس مادری و فداکاری دارند.هر کاری هم تو زندیگیشون می کنند منشاء گرفته از همین حسه.اصلا ما فقط تو جنسیت ها جنس مذکر داریم.مونث جنثیت نیست. بازیچه ی تنها جنسیت یعنی مذکره.بدست اووردن دل دختر ها هم معنی میشه مخ زنی و خر کردن.ولی عکسش مساوی با خوش اومدن دخترا از پسرا و عاشق شدنشونه.دخترا عاشق پسره شدند وقتی طرفش میرند یا تحویلش می گیرند، ولی پسره واسه کل اندازی و سوء استفاده و مخ زنی طرف دختره میره.یعنی همه صفات خوب و بی تفاوتانه، مال پسر ها ،و هر چی صفت معادل ضعیفست مال دختر ها.پسرا به سمت دخترا جذب میشند چون میل جنسی دارند ودختر خوب اونه که از پسر ها در بره چون هیچ کششی بهشون نداره و واگه سمت کسی بره لشه و ساده لوحه و صد البته احساساتی.فقط چون اقا پسر ها حس مالکیت می خواند نسبت به دختر مورد علاقشون داشته باشند و حسودیشون میشه دختره با بقیه بره و بیاد.و چون جامعه مرد سالاره این افکار انقضا شده از بچگی تو پسر ها تقویت میشه و دختر ها باید همه چیز رو تو خودشون سرکوب کنند چون نیازهاشون نادیده گرفته شده.چون مرد ها اینطور خواستند. تا راه هر گونه عصیان رو تو سلطشون بر جنس مونث ببندند.دختر ها چون دائما درگیر احساسات میشند و بی مغزند به بازی گرفته میشند، اگه با پسری برند، ولی پسرها به طور ذاتی خدای عقل و غلبه بر احساساتند.پس با هر کی بخواند میرند .چون هم عقلشو دارند هم غریزشو.ولی دختر ها هیچ کدومشو ندارند.اینا حقیقته.مگه نمیشنوید اهنگ هایی رو که به معشوق گفته میشه عروسک من؟!فقط چون هیچ مردی حاضر به اعتراف نیست که در مقابل ضعیفه ها ضعیفه.و خوب تمام تلاششو می کنه که این ضعف رو تبدیل به یه قدرت کنه که باهاش راحت تر به اهدافش برسه.نگید ما این فکر رو نمی کنیم که حداقل به من یکی ثابت شده که فرهنگ تحمیلی دولت هامون تا عمق وجود همه نفوذ کرده.مردها این ظاهر سازی ها رو باور کرده اند و دختر ها هم باور کرده اند که دائم باید با خودشون بجنگند.چون باید اصطلاحا عفیف بمونند.چون عفت به این پا فراتر نذاشتن از محدودیت هاست.اینقدر سرکوبشون می کنند که بعد سرد میشندو اقایون چوب گسترش خوددوستی هاشون رو تو سر خانوم ها می زنند.که چرا خانوما افسردند؟چرا سردند؟و دریغ از یک جو مردانگی که حداقل اشتباهات خودشونو گردن بگیرند.حسود بودن خانوم ها رو بزرگ کردند،که جلوی دست و پاشونو نگیره که با هر چند تا خانوم که می خواند باشند و خانومه دم نزنه.چون حسادت تحجره.و ازاد گذاشتن اقایون واسه هر غلطی تمدن.این یه صفت غریزیه که اقایون چشمشون بچرخه و چند تا خانوم بخواند ولی خانوم ها به همون یه دونه راضی باشند!.چون اصولا کشش برای خانومها جز در مورد بچشون تعریف نشده و ذاتا پایبندند به خانواده!.همه ی صفات خوب خانوم ها غریزیه ولی در مورد اقایون همه خوبیهاشون اکتسابیه.

این امتیازه که هر جنسی عدم نیازشو به جنس مخالف ثابت کنه؟چطوره هر دو جنسیتو هممون داشتیم.اون موقع بی نیاز میشدیم از همدیگه.اونوقت راضی می شدیم؟

می دونیم همه جا اینطور نیست.ولی ما ایرانی هستیم.در حال حاضر هم فرهنگ واقعیمون خفه شده.به من ربطی نداره تو اروپا و امریکه این خبرها نیست یا هست.نمی خوام دنیا رو اصلاح کنم.چون نیازی نداره.ولی می خوام این شاخ و برگای اضافی دور و برمو هرس کنم.چون شاخه هاش داره میره تو چشمم.پس لطفا شعار ندیم.تحجر ها رو اصلاح کنیم.اون افکار پوسیده رو.اره با توام، خود تو. تویی که این انتقاد نامه رو خوندی و ادعای تمدنت میشه ،چه نشون بدی چه نشون ندی.واسه یکبار هم که شده چشماتو باز کن که چی کار داری می کنی.همون اندازه که تو توی ازاد گذاشتن غرایزت حق داری منم حق دارم.یا خودخواهی هاتو گسترش نده یا اگه دادی بذار منم خودخواهی هامو گسترششون بدم.می دونم فایده نداره.ولی حداقل احساس رضایت می کنم که من تحمیل ها رو باور نکردم به عنوان حقیقت.اگرچه واقعیت دارند.الان داره جو تغییر می کنه.می دونم که هنوز خیلی ناقصه.ولی برای هر تغییری قطعا یه سری باید فدا شند.این تغییر قشنگه اگر چه در نگاه اول افراطی و زشت به نظر بیاد.استثنا ها رو هم پیش نکشید که نداریم.اگرچه شاید دزشونو کم کردند.

پ.ن:فرق واقعیت و حقیقت:دروغ واقعیته چون وجود داره ولی حقیقت نیست چون ذاتش تو خالیه.راست حقیقته. 

-خیلی جالبه همه شعار میدند که کار عار نیست ولی پاش که بیفته واسه همه عاره چون همه استثنا هستند!

-امسال کشف کردم زنجیر زدن خود زنیه.

-وقتی خدا رو پیدا کردم اون وقت اعتراف می کنم که قانون طبیعت رو فهمیدم ودر برابرش تسلیم شدم و تعظیم کردم.

-وقت بی کاریت رو به سرزنش کردن خودت اختصاص نده.

-همه به هوش و استعداد خودشون معتقدند حتی اگه به زبون عکسشو بگند.

-دقیقا اون لحظه ای که فکر می کنم راجع به چیزی خیلی می دونم یه اطلاعات جدید کوچیک راجع به اون موضوع کافیه که وادار به اعترافم کنه : هیچی نمی دونم.

-وقتی می خوای یه چیزی رو قبول کنی یا انجام بدی چرا هی واسه خودت دنبال توجیه می گردی که کارتو تایید کنی؟خوب بی توجیه قبولش کن.چی میشه؟با خودت رودرباسی داری؟ 

یاغی شدم.سرکش ،وحشی،بی کله......انگار یه سالی که واسه کنکور می خوندم بمب شدم.اصلا الان دلم نمی خواد درس بخونم.شاید تا یه سال همین جوری دلم نخواد درس بخونم.اصلا در مقابل کتب درسی شدیدا موضع می گیرم.دوست دارم هر چیزی رو که به خاطر بینش و اون کتابای درسی لعنتی که به دانش اموزان تحمیل میشد کنار گذاشتم تا تهش با بولدوزر برم توش.چیزایی که یاد گرفتیم تو مدرسه مفید بوده ولی نه اینقدر که 4 سال دبیرستان رو روش وقت بذاریم.از معارف گرفته تا اون فیزیک کلاسیک که هی تکرار میشد.اگه دقت کرده باشید بچه های درسخون تو صحبت های روزمرشون هم چیزی جز اون کتابای درسی نمی گند.نمی خوام اینجوری بشم.اصلا شاید یکی از دلایلی که نمیذاره زیر بار یه سری از این کتابا برم اینه که دیگه زیادی تکراریند.بابا چقدر شتاب و سرعت اندازه گرفتن یاد میدید؟فهمیدیم که میشه حرکت جسم رو توصیف کرد.اگه خواستیم توصیف کنیم از کتاباتون کمک می گیریم.خوب دیگه چی؟فیزیک دیگه چی داره؟کوانتوم کو؟نسبیت کو؟فیزیک مدرن کو؟اون مباحث جذاب که وقتی تو اینترنت میبینی یا یکی برات میگه سر جات میخکوب میشی کو؟حالا ریاضی باز وضعیت بهتری داره.ولی اونم تکراری شده.معارف هم همینه.دیگه حالم از هر چی اسلام حکومتیه بهم می خوره،از اون قوانینش که 180 درجه عکس اصلش داره تحمیل میشه بهم می خوره.تا مباحث جذاب و جدید شروع میشه یا وقت کلاس تمومه یا سال تموم شده یا ته کتابه یا استاد وقت نداره.ادبیات هم که قربونش برم به دلیل جلوگیری از انحراف مغزی ما همش سانسوره .از اون اشعار سعدی گرفته تا خسرو و شیرین و....خسته شدم از بس هر کاری خواستم بکنم این درس لعنتی مزاحمه.مگه غیر از اینه که درس باید با لذت باشه تا تو کلت هک شه؟درس که چه عرض کنم کتیبه ی داریوش..لذت ها هم که همه به قول یه دانشمند یا مضرند یا غیر اخلاقی (البته این حالت تو ایران به توان n رسیده) والا اون کتیبه ی بنده خدا الان مفید تر از این کتابای قدیمیه.بیخود نیست همه از کشور در میرند دیگه...